H ιρανική στρατηγική «πυκνής πυρκαγιάς» (saturation fire) με ταυτόχρονη εκτόξευση λίγων προηγμένων πυραύλων από διαφορετικά μέτωπα προκαλεί σοβαρές προκλήσεις στο ισραηλινό σύστημα αεράμυνας
Το δίκτυο Al Jazeera, σε ανάλυση για τη νέα πυραυλική στρατηγική του Iράν για την παράλυση των αμυντικών συστημάτων του Ισραήλ, τόνισε την είσοδο νέων ιρανικών πυραύλων στον πόλεμο.
Όπως αναφέρει, η χρήση αυτών των πυραύλων ανεβάζει τη σύγκρουση σε πιο σύνθετο επίπεδο και προκαλεί ερωτήματα για την αποτελεσματικότητα των συστημάτων αεράμυνας του Ισραήλ.
Σύμφωνα με την ανάλυση, το τελευταίο κύμα ιρανικών πυραυλικών επιθέσεων αποκάλυψε μη συμβατικά πρότυπα επίθεσης.
Ισραηλινά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι πύραυλος που στόχευε το Tel Aviv διαχωρίστηκε σε τέσσερα τμήματα περίπου 100 κιλών το καθένα, διασκορπίζοντας θραύσματα σε διάφορα σημεία και προκαλώντας εκτεταμένες ζημιές.
Ο Abd al-Qader Aradeh, στρατιωτικός αναλυτής, εξήγησε ότι το αξιοσημείωτο στοιχείο δεν είναι μόνο η ένταση των επιθέσεων, αλλά και η φύση των όπλων, που σχεδιάστηκαν ειδικά για να υπερνικούν τα συστήματα αεράμυνας μέσω σύνθετων τεχνικών διασκορπισμού.
Το Ισραήλ είχε δοκιμάσει το σύστημα αεράμυνας David’s Sling εβδομάδες πριν τον πόλεμο, αλλά οι πραγματικές συνθήκες μάχης έδειξαν κενά μεταξύ θεωρητικής εκπαίδευσης και εφαρμογής υπό πίεση ταυτόχρονων επιθέσεων.
Οι πρόσφατες επιθέσεις του Ιράν δείχνουν εκτεταμένο συντονισμό, στοχεύοντας κρίσιμες περιοχές όπως το Dimona και το Eilat, ενώ παράλληλα πλήττουν πυκνοκατοικημένες περιοχές του Tel Aviv.
Η ταυτόχρονη εκτόξευση δεκάδων πυραύλων από το νότιο Λίβανο προς Haifa και τη δυτική Γαλιλαία από το Hezbollah αποτελεί μέρος μιας συστηματικής προσπάθειας υπερνίκησης της ισραηλινής αεράμυνας ανοίγοντας πολλαπλά μέτωπα, δυσχεραίνοντας την αναχαίτιση.
Ο Nidal Abu Zaid, στρατιωτικός και στρατηγικός αναλυτής, ανέφερε ότι το Ιράν ακολουθεί γεωγραφική κατανομή στόχων, επικεντρώνοντας το στρατηγικό του βάρος στο νότιο Ισραήλ, όπου βρίσκονται κρίσιμες εγκαταστάσεις όπως ο αντιδραστήρας Dimona και κέντρα πληροφοριών και επικοινωνιών.
Ο Abu Zaid τόνισε τη διαφορά μεταξύ καταιγισμού πυραύλων και πυραύλων διασκορπισμού: οι τελευταίοι διαθέτουν λίγες κεφαλές που χωρίζονται στον αέρα και επιτίθενται ταυτόχρονα σε πολλαπλούς στόχους, παραπλανώντας τα συστήματα αεράμυνας.
Οι κεφαλές εμφανίζονται αρχικά ως μία ενιαία φωτεινή σφαίρα, δυσκολεύοντας την αναγνώριση του πραγματικού στόχου.
Το ισραηλινό σύστημα, εκτός από το αμερικανικό THAAD, βασίζεται στην ενσωμάτωση τριών κύριων στρωμάτων: Iron Dome, David’s Sling και Hets.
Ωστόσο, η ιρανική στρατηγική «πυκνής πυρκαγιάς» (saturation fire) με ταυτόχρονη εκτόξευση λίγων προηγμένων πυραύλων από διαφορετικά μέτωπα προκαλεί σοβαρές προκλήσεις.
Ο συντονισμός με τη Hezbollah υπάγεται στην αρχή «command and control», χρησιμοποιώντας το μέτωπο του Λιβάνου για εκτόξευση μεσαίων βεληνεκών πυραύλων, δημιουργώντας κάλυψη για τους προηγμένους ιρανικούς πυραύλους ώστε να διεισδύσουν στην ισραηλινή άμυνα και να πλήξουν τους στόχους τους.
www.bankingnes.gr
Όπως αναφέρει, η χρήση αυτών των πυραύλων ανεβάζει τη σύγκρουση σε πιο σύνθετο επίπεδο και προκαλεί ερωτήματα για την αποτελεσματικότητα των συστημάτων αεράμυνας του Ισραήλ.
Σύμφωνα με την ανάλυση, το τελευταίο κύμα ιρανικών πυραυλικών επιθέσεων αποκάλυψε μη συμβατικά πρότυπα επίθεσης.
Ισραηλινά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι πύραυλος που στόχευε το Tel Aviv διαχωρίστηκε σε τέσσερα τμήματα περίπου 100 κιλών το καθένα, διασκορπίζοντας θραύσματα σε διάφορα σημεία και προκαλώντας εκτεταμένες ζημιές.
Ο Abd al-Qader Aradeh, στρατιωτικός αναλυτής, εξήγησε ότι το αξιοσημείωτο στοιχείο δεν είναι μόνο η ένταση των επιθέσεων, αλλά και η φύση των όπλων, που σχεδιάστηκαν ειδικά για να υπερνικούν τα συστήματα αεράμυνας μέσω σύνθετων τεχνικών διασκορπισμού.
Το Ισραήλ είχε δοκιμάσει το σύστημα αεράμυνας David’s Sling εβδομάδες πριν τον πόλεμο, αλλά οι πραγματικές συνθήκες μάχης έδειξαν κενά μεταξύ θεωρητικής εκπαίδευσης και εφαρμογής υπό πίεση ταυτόχρονων επιθέσεων.
Οι πρόσφατες επιθέσεις του Ιράν δείχνουν εκτεταμένο συντονισμό, στοχεύοντας κρίσιμες περιοχές όπως το Dimona και το Eilat, ενώ παράλληλα πλήττουν πυκνοκατοικημένες περιοχές του Tel Aviv.
Η ταυτόχρονη εκτόξευση δεκάδων πυραύλων από το νότιο Λίβανο προς Haifa και τη δυτική Γαλιλαία από το Hezbollah αποτελεί μέρος μιας συστηματικής προσπάθειας υπερνίκησης της ισραηλινής αεράμυνας ανοίγοντας πολλαπλά μέτωπα, δυσχεραίνοντας την αναχαίτιση.
Ο Nidal Abu Zaid, στρατιωτικός και στρατηγικός αναλυτής, ανέφερε ότι το Ιράν ακολουθεί γεωγραφική κατανομή στόχων, επικεντρώνοντας το στρατηγικό του βάρος στο νότιο Ισραήλ, όπου βρίσκονται κρίσιμες εγκαταστάσεις όπως ο αντιδραστήρας Dimona και κέντρα πληροφοριών και επικοινωνιών.
Ο Abu Zaid τόνισε τη διαφορά μεταξύ καταιγισμού πυραύλων και πυραύλων διασκορπισμού: οι τελευταίοι διαθέτουν λίγες κεφαλές που χωρίζονται στον αέρα και επιτίθενται ταυτόχρονα σε πολλαπλούς στόχους, παραπλανώντας τα συστήματα αεράμυνας.
Οι κεφαλές εμφανίζονται αρχικά ως μία ενιαία φωτεινή σφαίρα, δυσκολεύοντας την αναγνώριση του πραγματικού στόχου.
Το ισραηλινό σύστημα, εκτός από το αμερικανικό THAAD, βασίζεται στην ενσωμάτωση τριών κύριων στρωμάτων: Iron Dome, David’s Sling και Hets.
Ωστόσο, η ιρανική στρατηγική «πυκνής πυρκαγιάς» (saturation fire) με ταυτόχρονη εκτόξευση λίγων προηγμένων πυραύλων από διαφορετικά μέτωπα προκαλεί σοβαρές προκλήσεις.
Ο συντονισμός με τη Hezbollah υπάγεται στην αρχή «command and control», χρησιμοποιώντας το μέτωπο του Λιβάνου για εκτόξευση μεσαίων βεληνεκών πυραύλων, δημιουργώντας κάλυψη για τους προηγμένους ιρανικούς πυραύλους ώστε να διεισδύσουν στην ισραηλινή άμυνα και να πλήξουν τους στόχους τους.
www.bankingnes.gr
Σχόλια αναγνωστών